Michiel Broes

Tweedejaars elite zonder contract wielrenner bij United Cycling Team

Michiel Broes

Algemene informatie

  • Voornaam: Michiel
  • Familienaam: Broes
  • Geboortedatum: 1 juni 1993
  • Geboorteplaats: Leuven
  • Lengte: 1,75 m
  • Gewicht: 69 kg
  • Diploma: Bachelor Elektromechanica
  • Ploeg: United Cycling Team
 

Mijn biografie

Toen ik 6 jaar was ben ik samen met mijn neef gaan voetballen bij S.K. Keerbergen, maar dat was niet wat ik écht graag deed. Na één seizoen hield ik het dan ook voor bekeken, want tijdens de paasvakantie had ik een week ijshockeykamp gevolgd en toen wist ik het: ijshockey zou mijn sport worden! Op mijn zevende sloot ik me aan bij Olympia Heist op den Berg. Fijne tijd was dat! Maar een ijshockeyseizoen is vrij kort en van mei tot half september kon ik mijn energie niet kwijt. Zo ben ik beginnen fietsen tijdens de zomermaanden met mijn opa, Frans Ceulemans. Na een tijdje kreeg ik er echt zin in en wou ik wel eens een wedstrijd rijden. Bij de 11-jarige miniemen reed ik mijn eerste wielerproef, zoals dat dan heet, in Schulen. Toen had ik de smaak goed te pakken, maar ijshockey kwam nog steeds op de eerste plaats. Twee jaar heb ik geprobeerd deze sporten te combineren, maar het laatste jaar ging mijn voorkeur steeds meer uit naar het koersen en besloot ik, na zes seizoenen, een punt te zetten achter het ijshockeyen. In 2006-2007 beleefde ik dus de eerste winter zonder hockey, maar ik kon tevreden terugblikken op een compleet wielerseizoen en ging wat veldrijden om de winter door te komen. Dat is weer een discipline apart en ik zal nog veel moeten leren, maar ik vind het enorm plezant!
Mijn opa heeft zelf ook gekoerst en dankzij hem kreeg ik dus eigenlijk het virus te pakken. We gaan altijd samen trainen, hij onderhoudt mijn fiets en staat me bij met goede raad. Hiervoor wil ik hem langs deze weg heel erg bedanken!

In 2004 ben ik met wielrennen gestart en reed ik reeds enkele wedstrijden bij de 11-jarige miniemen, maar 2005 was eigenlijk mijn eerste volledige wielerseizoen bij de 12-jarige aspiranten. Ik rijd bij De Demerspurters Haacht-Betekom. 

In 2005 behaalde ik reeds 1 overwinning en enkele podiumplaatsen en werd kampioen van Vlaams Brabant op de piste.

In 2006 won ik een omnium op de piste, werd vice-kampioen van Brabant zowel op de weg als op de piste en stond nog een paar keer op het podium.

In 2007 werd ik opnieuw kampioen van Brabant op de piste, behaalde brons op het prov.kamp. tijdrijden, reed al mijn wedstrijden (op één na) in top 10 waarvan slechts 5 buiten top 5, behaalde 6 overwinningen en stond in totaal 11 keer op het podium!Ik kreeg reeds een mooie aanbieding van een grote club, maar bedank hier voorlopig nog voor. We zien wel hoe het verder evolueert.

2008...een seizoen waar ik toch met wat spanning naartoe leefde, want iedereen waarschuwde voor de overgang naar de nieuwelingen "nu begint het echte werk...", "bij de nieuwelingen begint het pas...", "nu zal 't andere koek zijn...", ...
Maar al gauw merkte ik dat er, buiten de extra kilometers en het samen koersen met de 16-jarigen, weinig verschil is met vorige jaren.
Dit seizoen bedank ik voor tal van selecties om zo, bewust, het aantal grote wedstrijden nog beperkt te houden.
De provinciale titel op de weg, die toch stiekem op mijn verlanglijstje stond, haal ik binnen.
Deze, nog 2 overwinningen, 5 tweede plaatsen en een derde plek maken mijn eerste nieuwelingen seizoen wat mij betreft meer dan geslaagd ! De grote clubs komen dan ook opnieuw aanbellen, maar die stap stellen we ook nu nog wat uit. Alles op zijn tijd !
Nu wordt gezegd dat het bij de beloften pas echt begint...ik kijk er alvast naar uit !
Maar ondertussen ga ik eerst nog genieten van mijn 2e nieuwelingen seizoen !

Voor het seizoen 2009 had ik hoge verwachtingen en het begon allemaal veelbelovend : na een dikke koersmaand had ik al 3 overwinningen mogen noteren. In de wedstrijden die ik voor mezelf had aangestipt liep het echter telkens mis :  Moerbeke - Viane moest ik uitrijden met een losgekomen spaak, na aankomst kon ik mijn wiel geen mm meer verdraaien, ik werd nog 14e maar had zonder problemen veel vroeger geëindigd. De volgende, Nieuwmoer-Kalmthout, ben ik gevallen. Niet erg, maar in zo'n snelle vlakke wedstrijd is het onmogelijk terugkomen. Het PK moest ik met millimeters afstaan, fotofinish moest daar de winnaar aanwijzen en dan nog met veel vraagtekens. Niet getreurd dacht ik, in de zomer volgen nog mooie wedstrijden : Vlaams en Belgisch kampioenschap, de IC Prins der Nieuwelingen, allemaal vlakke wedstrijden waar ik kans maak op een mooi resultaat. Maar dat was natuurlijk buiten de problemen in mijn benen gerekend (zie nieuwspagina). Pas in Betekom, half augustus, voelde ik beterschap en daar reed ik plat...
Ondanks alle tegenslagen heb ik toch nog 11 podiumplaatsen, waarvan 4 overwinningen, bijeengetrapt.
Toch kijk ik met een dubbel gevoel terug op dit seizoen, er zat zo veel meer in...
Van onze club kregen we in eerste instantie een brief dat ze ermee zouden stoppen na dit seizoen en dus moest ik dit jaar wel ingaan op de aanbiedingen die me werden gedaan. Uit een 6 - tal mooie voorstellen waaronder verschillende grote clubs, heb ik bewust nog gekozen voor een niet al te grote ploeg, die wel veel te bieden heeft en bovendien nog in de buurt is : HAND IN HAND uit Baal.

2010 was mijn eerste jaar bij de juniores.
Zo'n eerste jaar is altijd een overgangsjaar. Het is een jaar geweest met verschillende keren 'bijna', maar 'net niet'. Ik haalde 14 top 10 plekken waarvan 7 x top 3. Verder mocht ik er nog verscheidene bij de eerste 20 noteren.
Niet slecht misschien voor een eerstejaars, maar ik had doodgraag eens op het hoogste schavotje gestaan en dat is me dit jaar niet gelukt.
Over het algemeen ben ik toch tevreden over het seizoen, want ik heb enkele heel mooie koersen gereden.
Volgend seizoen start ik opnieuw in de kleuren van Hand in Hand, met Tony als ploegleider.

2011 het 2e jaar bij de juniores heb ik er opnieuw alles uit gehaald wat er in zat.
Vlak voor het seizoen begon werd eindelijk het probleem gevonden in mijn heup waar ik al enkele jaren mee worstel. Een operatie bleek onafwendbaar, maar niet acuut en stelde ik dus uit tot na het seizoen.
Van de 11 podiumplaatsen, waarvan 3 overwinningen, die ik behaalde gaf de 3e plek in de laatste rit van de Keizer der juniores mij de meeste voldoening. Het was een loodzware rit : niet alleen door de Hoge Blekker die we elke ronde moesten passeren, maar ook door de gure weersomstandigheden. En na regelmatig pech gehad te hebben in de interclubs, raakte ik eindelijk eens op het podium.
Ik stopte het seizoen iets vroeger om op 6 oktober geopereerd te worden. De revalidatie verliep zoals verwacht zodat ik iets later dan normaal aan de voorbereiding voor mijn eerste seizoen bij de beloften kon beginnen.
Na twee mooie jaren bij Hand in Hand - Baal wil ik alle mensen van de club hartelijk danken voor hun continue inzet en zet ik nu de stap naar het Rock Werchter - S.O.S. Piet Cycling Team.

2012 was een aanpassingsjaar. Als eerste jaar bij de beloften wist ik niet wat mij te wachten stond en heb ik veel wedstrijden wat de kat uit de boom gekeken. Voor mezelf vond ik het belangrijk die grote koersen tussen vaak grote namen mee uit te kunnen rijden en in dat opzicht is mijn seizoen zeker geslaagd. Dat heeft wel meegebracht dat ik meestal wat anoniem in het peloton zat en tevreden moest zijn met een minder goed resultaat. Daar wil ik volgend seizoen zeker iets aan doen. Ik ben dan ook blij dat ik nog een jaar bij Rock - Werchter kan rijden in een toffe groep onder een goede begeleiding.